امروز مراسم شصتوسومين سالروز پيروزي ارتش سرخ بر آلمان نازي در بلاروس برگزار شد.
و در اين مراسم مقامات بلندپايه سياسي، سفراي كشورهاي خارجي، كهنه سربازان ارتش سرخ و مردم اين كشور حضور داشتند. گفتم كهنه سربازان ياد چيزي افتادم. ياد رزمندگاني كه با تجاوز رژيم بعث عراق به كشورمان در سال ۱۳۵۹ با كمترين امكانات جنگيدند تا من و امثال من امروز حداقل آن قدر آرامش داشته باشيم كه از آن روزها حرف بزنيم.
اين روزها روزهاي عمليات بيتالمقدس است عملياتي كه منجر به آزادي خرمشهر قهرمان شد. عملياتي كه در آن تمام معادلات نظامي دنيا به هم ريخت و هنوز هم بزرگترين تئوريسينهاي نظامي جهان از نحوه عمل رزمندگان اسلام متحيرند.
راستي كهنه سربازان ما كجا هستند؟ چقدر احترامشان را حفظ كردهايم و وقتي مثلا در جمعي حاضر مي شوند به احترامشان بلند ميشويم تا از يادمان نرود معماي آسودگي امروزمان در سينه آنها ميتپد.
راستش وقتي عكسهاي مراسم شصتوسومين سالروز پيروزي ارتش سرخ بر آلمان نازي را ديدم كه چگونه و با افتخار و غرور از مقابل كساني كه به احترامشان به خيابان آمدهاند رژه ميروند، از روزگار رفته بر كهنهسربازاني كه حقايق زنده و اسناد پايداري ما هستند و اگر با ويلچر در خيابان تردد كنند چه كنايههايي كه نميشنوند افسوس خوردم.
عكسهاي مراسم به صورت گويا همه چيز را نشان ميدهد.
|
+| نوشته شده توسط
ناصر ملائي در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387
|
